Na de geboorte van Anja’s eerst dochter Saar raakt ze in een neerwaartse spiraal terecht. Na een langdurig fertiliteitstraject, een onzekere zwangerschap, een pittige bevalling en borstvoeding die niet (goed) op gang kwam, kreeg Anja een postpartum depressie. Ze deelt openhartig haar verhaal. Roze wolk breuk Eerste kindjeHet is 10 december 2022 wanneer ik in het ziekenhuis beval van ons eerste kindje. Na een langdurig traject, een onzekere zwangerschap en een pittige bevalling was ik helemaal gelukkig met Saar.Een dag later mogen we naar huis als kersvers gezin. De kraamzorg biedt helaas geen startzorg dus we moeten het doen met wat adviezen over de telefoon. Dat, en het feit dat…
Celeste: “Zwanger zijn na verlies is zwaar en verre van zorgeloos”
Als arts had Celeste kennis over de risico’s, mogelijke complicaties en sterftecijfers rondom zwangerschappen. Verdrietig genoeg maakte ze dit zelf ook mee, ze verloor haar tweede kindje. Inmiddels is ze moeder van drie kinderen; twee bij haar en een voor altijd in haar gedachten en haar hart. Ze deelt in deze gastblog openhartig over hoe zij haar derde zwangerschap beleefde na het verlies van haar tweede kindje. Zwanger na verlies – tussen hoop en vrees Als dokter wist ik dat zwangerschappen niet altijd goed verlopen. Ik kende de risico’s, de complicaties en de sterftecijfers. Maar toen ik zelf een gecompliceerde zwangerschap doormaakte en mijn pasgeboren baby verloor, begreep ik pas…
Related Posts
Annemiek: “Nu ik sinds een jaar of twee voel dat ik een stuk steviger in het leven sta en er zelfs van kan genieten, mocht de kinderwens zich openbaren en groeien”
Noortje: “Het is niet altijd makkelijk om mijn suikerwaardes onder controle te houden tijdens het trainen, maar met een goed diabetesmanagement lukt dit me veel vaker wel dan niet!”
Yvanka: “Ondanks dat de kans op volledige genezing klein is, wil ik nog niet geloven dat het echt onmogelijk is.”
Doortje: “Als leefstijlapotheker-onderzoeker wil ik de rol van darmbacteriën bij kankerbehandelingen beter begrijpen”
Doortje is apotheker en doet onderzoek naar de rol van het darmmicrobioom bij de effectiviteit en toxiciteit van chemotherapie. Daarnaast houdt ze zich bezig met leefstijl en voeding als preventie tegen ziekte. Zo deelt ze onder andere recepten op haar Instagram account en verzorgt ze vega(n) catering. Een inkijkje in mijn werk als leefstijlapotheker-onderzoeker Ik heb aan den lijve ervaren wat voeding met je lijf kan doen. Door eigen gezondheidsklachten raakte ik gefascineerd door de impact van leefstijl, en vooral voeding, op hoe je je voelt – fysiek én mentaal. Vanuit die ervaring groeide de wens om het grotere plaatje te begrijpen: hoe kunnen we voeding en wetenschap samenbrengen om…
Related Posts
Margaretha is IC-verpleegkundige: “Wat ik zo mooi vind aan de IC, is dat we de belangrijkste lichaamsfuncties kunnen ondersteunen of overnemen”
Sharissa is verloskundearts in opleiding: “Zwangerschap, geboorte en kraamtijd zijn heel kwetsbare perioden waarin je als zorgverlener grote impact hebt op hoe iemand deze ervaart”
Liz doet haar specialisatie neonatologie op de NICU: “Je ziet schrijnende situaties, zowel op medisch gebied als op psychosociaal gebied”
Berdine: “Mensen met een beperking worden in de maatschappij nog te vaak als minderwaardig gezien”
Berdine (28) heeft osteogenesis imperfecta (OI) type 3 – een erfelijke bindweefselaandoening, waardoor haar botten extreem breekbaar zijn. Daarnaast kan OI ook andere klachten veroorzaken, waaronder groeivertraging. Dit is ook het geval bij Berdine. Ondanks de vele botbreuken en haar lichaamslengte laat ze zich niet tegenhouden. Zo werkt ze als onderwijsassistente op een middelbare school en woont ze op zichzelf! Mijn leven op wielen – kracht vinden in kwetsbaarheid Ik ben en geboren met osteogenesis imperfecta (OI) type 3 – een erfelijke bindweefselaandoening waardoor mijn botten extreem breekbaar zijn. Inmiddels heb ik 81 botbreuken gehad en ben ik 95 centimeter lang. Ondanks deze fysieke beperkingen leid ik een leven waarin…
Chantal: “Ik heb diep respect voor deze mensen en daarom ben ik armbanden gaan maken voor onderzoek naar het Li-Fraumenisyndroom”
In 2019 ontdekte Chantal een bult in haar kaak. Na een biopt bleek het foute boel: kanker. Na genetisch onderzoek bleek er sprake te zijn van het Li-Fraumeni syndroom. Na een intensief behandeltraject wilde ze geld inzamelen voor meer onderzoek naar het Li-Fraumeni syndroom. Ze maakt en verkoopt armbanden en doneert geld aan het UMC Utrecht en Antoni van Leeuwenhoek. Hoe je leven en toekomt in één klap kan veranderen In 2019 ontdekte ik een bult in mijn onderkaak. Na het biopt bleek het een sarcoom te zijn. Ik moest onder de PET-scan en daaruit bleek dat ik ook in mijn rechterborst twee tumoren had. Li-Fraumeni syndroomOmdat er geen uitzaaiingen waren vonden ze het nodig dat ik…
Lara: “Door MCAS moet ik mijn leven aanpassen maar dat zorgt er voor dat ik meer controle heb over mijn lichaam, in plaats van andersom”
Lara (18) kreeg regelmatig, zonder duidelijke aanleiding, allergische reacties. Achteraf gezien bleek dit te komen door het mestcelactivatiesyndroom (MCAS), waarbij mestcellen overactief en onvoorspelbaar reageren. Voordat ik wist wat MCAS was, grapten we thuis vaak dat ik gewoon allergisch was voor het leven. Ik kreeg regelmatig allergische reacties uit het niets, zonder duidelijke aanleiding. Gek genoeg leek niemand daar echt van te schrikken. Maar als ik er nu op terugkijk, was dat eigenlijk een enorme rode vlag. MCAS – voluit mestcelactivatiesyndroom – betekent dat je mestcellen veel te actief zijn. Normaal gesproken horen die cellen alleen in actie te komen bij dingen zoals virussen of allergieën. Maar bij MCAS reageren…
Related Posts
Puck (16) kreeg op 12-jarige leeftijd de diagnose anorexia: “Ik had niet door dat het echt ongezond gedrag was”
Annelies onderging een hartoperatie en longtransplantatie ten gevolge van lymfeklierkanker: “Ik heb in ieder geval mijn kinderen groot zien worden”
Marisja: “Ik besloot zelf uit te zoeken hoe ik zonder medicatie mij weer fit en energiek kon voelen zonder belemmerd te worden door pijn, spierkrampen, stijfheid en vermoeidheid”
Isa: “Tijdens een dag skiën maakte ik een nare val, met ernstige gevolgen: ik brak mijn rug, borst en nek”
De wintersport van de 19-jarige Isa zette haar leven op zijn kop. Ze kreeg een ski ongeluk waarbij ze ernstig letsel opliep, met als gevolg een complete dwarslaesie. Ondanks deze heftige gebeurtenis blijft ze positief. Van ski-ongeluk naar kracht: mijn revalidatieverhaal Op 2 februari veranderde mijn leven volledig. Tijdens een dag skiën maakte ik een nare val, met ernstige gevolgen: ik brak mijn rug, borst en nek. De diagnose was hard: een dwarslaesie. Alles stond even stil. Elke stap was intens, zowel fysiek als mentaal Ik werd direct geopereerd in Innsbruck, waar ik in totaal twee operaties onderging. In totaal lag ik daar elf dagen in het ziekenhuis. Daarna volgden…
Related Posts
Annelies onderging een hartoperatie en longtransplantatie ten gevolge van lymfeklierkanker: “Ik heb in ieder geval mijn kinderen groot zien worden”
Roos: “De situatie vereiste onmiddellijke behandeling en ik belandde op de intensive care.”
Cynthia: “Ik weet dat er een moment zal komen dat mijn kanker niet meer op deze behandeling zal reageren en opnieuw zal gaan groeien”
Nicolette: “We moesten haar laten gaan, uit liefde..”
Nicolette verloor haar 24-jarige dochter Annelotte aan de gevolgen van een hersenvliesontsteking. Bij een hersen(vlies)ontsteking is het belangrijk dat dit tijdig wordt herkent, om zo adequaat te kunnen (be)handelen ter voorkoming van blijvende restverschijnselen of overlijden. Helaas wordt het nog te vaak niet of te laat herkend. Nicolette deelt hun persoonlijke verhaal. “Maar ik word ook helemaal niet oud hoor!” Ik hoor het Annelotte nog zeggen en ik weet nog dat ik toen dacht: ‘Ach, voor je het weet word je net als ik 60, de tijd gaat zo snel!’ Het is maar goed dat ik toen niet wist wat voor een donkere en dreigende wolk er boven ons hing.…
Related Posts
Romanya heeft chronische migraine: “Het allermooiste zou zijn als er een behandeling komt die daadwerkelijk aan mag slaan op de oorzaak in plaats van de symptoombestrijding en mij daardoor meer kwaliteit van leven mag gaan bieden”
Anne heeft FNS: “Ik probeer zoveel mogelijk in het hier en nu te leven omdat de toekomst heel onzeker is”
Rosalie: “Dit kindje was gelijk meer dan welkom”
Emily: “Mijn uitdrukkelijke wens is om te stoppen met lijden en eindelijk vrij te zijn”
Emily (30) heeft sinds haar tienerjaren te maken met psychische kwetsbaarheid. Na meerdere diagnoses waaronder PTSS, borderline en anorexia en meerdere behandelingen is ze uitbehandeld en heeft ze er voor gekozen een euthanasietraject te starten. Ze deelt nog een laatste keer haar persoonlijke verhaal, om het taboe rondom psychische kwetsbaarheid te doorbreken en lotgenoten aan te moedigen hulp te vragen. Ik sukkel al sinds mijn dertiende met psychische kwetsbaarheid. Het begon met PTSS na een verkeersongeluk. Ik was niet zwaar gewond, maar het trauma daaraan was het zwaarste vond ik. Na een tijdje mocht ik uit het ziekenhuis, maar al snel kon ik dit niet aan en moest ik terug…
Related Posts
Sheyma’s dochter Nora-Soraya heeft diabetes type 1 en coeliakie: “Het is als ouder mijn taak om er voor de volle 100% te zijn voor haar en haar te laten zien dat je leven niet voorbij is als je diabetes en coeliakie hebt”
Liselot: “Dat contrast, dat je mentaal wilt rennen, maar fysiek wordt teruggefloten, dat blijft een uitdaging.”
Britt: “Ik blijf hopen dat mijn leven met de ‘nieuwe longen’ niet al te lang meer op zich laat wachten”
Jet: “De realiteit is dat het niet klaar is na de behandeling”
Soms denken mensen: ‘Je bent genezen en klaar met de behandelingen, nu kan je weer door met het leven’. Maar er komt zo veel meer bij kijken. Zowel permanent ‘letsel’, zoals zoals een stoma of prothese, als angst en onzekerheid over de toekomst, een ‘chemobrein’, vruchtbaarheid en controles. Jet (21) kreeg op 18-jarige leeftijd acute lymfatische leukemie. Sinds begin dit jaar is ze na een behandeltraject van drie jaar klaar met de behandelingen. Ze geeft een inkijkje in haar leven na kanker. Het leven na kanker Acute lymfatische leukemieDrie jaar geleden, op mijn 18e, kreeg ik de diagnose acute lymfatische leukemie. Een hele grote schok, alhoewel ik het zelf eigenlijk…
Related Posts
Cynthia: “Ik weet dat er een moment zal komen dat mijn kanker niet meer op deze behandeling zal reageren en opnieuw zal gaan groeien”
Samantha kreeg in juli de diagnose borstkanker: “In juni ontdekte ik een zwelling onder mijn linkeroksel”
Tjarda heeft juveniele macula degeneratie: “Ik zie nog maar 5%”
