Als verloskundige weet Geke van alles omtrent zwangerschap en bevallen, maar nu is ze zelf voor de eerste keer zwanger! Hoe is het nu om zélf zwanger te zijn? Hoe combineert ze haar werk met de zwangerschap en hoe ziet haar droombevalling eruit?
Als verloskundige heb je natuurlijk zelf een hoop kennis en ervaring opgedaan. Hoe is het nu om zélf zwanger te zijn?
Het gaat heel goed met me! Ik mag qua zwangerschapsklachten nog totaal niet klagen. In het eerste trimester vond ik de vermoeidheid echt pittig, maar viel de misselijkheid gelukkig mee. Het tweede trimester vond ik die energie gelukkig weer terug, al is het natuurlijk her en der wel een beetje aanpassen. Op het moment van schrijven ben ik aan het eind van het tweede trimester. De precieze uitgerekende datum hou ik liever voor mij, omdat ik nog niet kan inschatten hoe ik de mentale druk/ vele appjes ga ervaren als deze baby besluit na de uitgerekende datum te komen.
Zelf zwanger zijn is, zoals denk ik voor elke vrouw, een hele ervaring voor me. Ik was vooraf zo benieuwd hoe ik dingen zou gaan beleven en welke ‘lootjes’ ik zou trekken. Wel of niet misselijk, wel of geen bekkenklachten, wel of geen complicaties? Ik merk nu dat iets weten en meemaken/ voelen echt twee verschillende dingen zijn. Hoe kindsbewegingen voelen kun je bijvoorbeeld proberen uit te leggen, maar zelf voelen is toch weer anders.
Als verloskundige weet ik een heleboel, maar als zwangere ben ik een complete leek. Fijnste zwangerschapskleding? Kussens? Goede merken babyspullen? Schiet mij maar lek. Gelukkig helpen mijn volgers mij daar dan weer mee.
Zo sta ik ook in de bevalling: ik weet een hoop, maar hoe het voelt: geen idee. Ik hoop het weten dan een beetje los te kunnen laten en me over te kunnen geven aan het beleven/voelen. Maar, ik heb niet de illusie dat ik m’n hoofd helemaal uit kan zetten. Dat hoeft wat mij betreft ook niet, want mijn ervaring als verloskundige kan me juist ook erg helpen met dingen nuanceren/ goed inschatten denk ik.
Ik ben nu cliënt bij mijn eigen collega’s
Hoe combineer je het werk als verloskundige met de zwangerschap?
Ik ben nu cliënt bij mijn eigen collega’s. Dat is heel fijn, want ik sta zelf vierkant achter de zorg die we bij onze verloskundigenpraktijk leveren, en dat nu zelf ervaren is heel fijn. Omdat mijn zwangerschap tot nu toe vlekkenloos verloopt, zijn de controles (nog) kort en vlieg ik in mijn eigen diensten even snel de onderzoeksbank op en af. Mijn collega’s zijn er scherp op dat ik me ook echt ‘cliënt’ voel en ook nog helemaal niet in mijn eigen dossier heb gekeken. Dat gevoel zal wel meer komen als ik straks zelf met verlof ben.
Aan het begin van mijn zwangerschap vond ik het moeilijk om in te schatten vanaf wanneer het verstandig was om geen nachten meer te werken. Vaak is het cao technisch zo geregeld dat je helemaal geen nachten meer hoeft, of bijvoorbeeld vanaf 12 weken niet meer. Maar verloskundigen hebben geen cao en met mijn eigen praktijk ben ik eigen ‘baas’. Na advies van twee bevriende verloskundigen, koos ik voor deze termijn, waarbij ik moet zeggen dat dat alleen maar kan doordat mijn collega’s bereid zijn die nachten voor me te werken. Daar ben ik hen ontzettend dankbaar voor! Het voelde bij 20 weken nog een beetje preventief om al geen nachten meer te gaan werken, maar nu ik af en toe wat minder slaap is het vooral mentaal heel fijn om niet te hoeven denken: ‘Oh wat als ik volgende nacht moet werken’.
Laat mij ook maar gewoon voor de eerste keer moeder worden en het allemaal een beetje (met vallen en opstaan) uitvinden
Welke ervaring, uit zowel de opleiding als de praktijk, neem je mee in je mee in de zwangerschap en bevalling?
Ik denk dat ik een goed beeld heb van hoeveel impact een zwangerschap, bevalling en kraamperiode kan hebben, waardoor ik er realistisch in stond. Zo ben ik vroeg gestart met foliumzuur slikken en begin ik vaak het gesprek met mijn man over welke hulp we kunnen inschakelen als mijn herstel langer duurt of als het mentaal pittig is. Ook weet ik bij andere dingen goed wat ik wil: ik hoop op een thuis bevalling, weet waar ik betrouwbare informatie kan vinden bij complicaties en wanneer ik ingrepen wel of juist niet wil. En door het schrijven van mijn boek ben ik natuurlijk al helemaal omringd met positieve verhalen, dus daarmee zit het wel goed!
Maar, zoals ik ook al zei: als zwangere ben ik ook echt een leek. Zo vond ik het zoeken wat wel/ niet kon qua sporten, doe ik dat nu alsnog te weinig terwijl ik weet hoe belangrijk het is en heb ik geen idee van de fijnste merken wat betreft babyspullen en/ of zwangerschapskleding. En weet je? Dat vind ik heerlijk. Laat mij ook maar gewoon voor de eerste keer moeder worden en het allemaal een beetje (met vallen en opstaan) uitvinden.
Hoewel een zwangerschap een hele bijzondere tijd is, weet en zie je als verloskundige natuurlijk ook de andere kant. Heeft dit invloed in hoe je de zwangerschap in ging, je zwangerschap en je kijk op de bevalling?
Ik denk dat ik een heel realistisch beeld had en dat ik daardoor veel kan nuanceren of relativeren. Sowieso ben ik niet snel in paniek of angstig en vertrouw ik enorm op de goede zorg in Nederland. Wel denk ik dat mijn voorbereiding over het algemeen goed is: ik had mijn man voorbereid op dat het kon zijn dat ik er het hele eerste trimester af zou liggen (en hij dus alles rondom de verhuizing moest doen) en we praten al eerder dan anderen over de bevalling, kraambezoek, enzovoort.
Je weet dat vermoeidheid erbij hoort, maar wat voor effect het heeft op je leven, dat had ik wel wat onderschat misschien
Zijn er dingen die je niet wist of onderschat hebt?
Ik had de vermoeidheid in het eerste trimester niet per se onderschat, maar dat vond ik wel echt pittig. Terwijl je het nieuws eigenlijk nog niet wilde delen, moest ik echt aanpassingen doen in mijn dagelijkse leven. Je weet dat vermoeidheid erbij hoort, maar wat voor effect het heeft op je leven, dat had ik wel wat onderschat misschien.
En daarnaast voelen de kindsbewegingen nog intenser dan ik al had bedacht. Dat wordt nog wat als de baby steeds sterker wordt!
Ik hoop op een thuisbevalling, in bad
Dit jaar kwam je boek ‘Goed bevallen’ uit. Hierin worden positieve bevalverhalen gedeeld, met daarbij jouw verloskundige informatie. Zoals jij natuurlijk weet als verloskundige, en mooi terug is te zien in het boek, is elke bevalling anders. Hoe zit jouw ideale bevalling eruit? En hoe bereid je je hierop voor?
Ik hoop op een thuisbevalling, in bad. Maar, als het anders loopt en er andere of meer zorg nodig is, is dat ook goed. Ik vind het belangrijk om te snappen waarom interventies worden ingezet, maar vertrouw mijn collega’s daar ook blind in. Samen komen we daar wel uit. De gelijkwaardige en duidelijke communicatie is wel iets wat ik in mijn bevalplan heb staan, omdat het natuurlijk kan zijn dat ik in het ziekenhuis iemand tref die ik niet ken. Al weet ik dat de collega’s uit de Gelderse Vallei dat vrijwel allemaal ook heel goed doen.
Ik hoop vooral dat ik me kan overgeven aan het proces en een beetje uit m’n hoofd kan komen. Niet per se als verloskundige, maar ook gewoon als mens heb ik daar nog wel eens moeite mee. Alles voelen, ‘stoned’ in bad liggen van de roes van de hormonen, alle emoties voelen die er dan te voelen zijn, daar kijk ik vooral heel erg naar uit. Tot nu toe is er nog geen schijntje spanning, vooral heel veel nieuwsgierigheid. Ik heb wel zin in mijn bevalling! Al hoop ik dat de baby voorlopig nog even lekker blijft zitten.
