Tiffany (28) heeft sinds haar zestiende een eetstoornis. Toen ze 23 was, kreeg ze daarbij de diagnose autisme. Dit versterkt haar eetstoornis, waardoor herstel moeilijk is. Dinsdag 16 september, op de dag van publicatie, is Tiffany begonnen aan een nieuwe behandeling.
Triggerwarning: dit verhaal gaat over een eetstoornis
Diagnoses
Vanaf haar zestiende heeft Tiffany een eetstoornis, en toen ze 23 was, kreeg ze ook de diagnose autisme. “Voordat ik mijn autisme diagnose had, verliep mijn eetstoornisbehandeling helemaal spaak, omdat de reguliere behandeling niet werkte voor mij.” Na haar autisme diagnose, werd haar behandeling aangepast en sindsdien kon ze pas echt werken aan het herstel van haar eetstoornis. “Maar helaas is er nog geen goede eetstoornis behandeling voor mensen met autisme. Wel zijn er nu onderzoeken en willen ze een behandeling creëren gericht op een eetstoornis in combinatie met autisme.”
Ik heb alle standaard behandelingen/ methodes voor herstel gehad.
Uitbehandeld
“Mijn eetstoornis behandeling is in december gestopt, omdat ze me niet verder kunnen helpen. Ik heb alle standaard behandelingen/ methodes voor herstel gehad.” Bepaalde behandelingen hebben wel deels geholpen bij het zetten van stappen in haar herstel, maar hersteld is ze niet. “en heb ik daardoor wel stappen kunnen zetten in mijn herstel, maar hersteld ben ik niet. “Volgens de eetstoorniskliniek ben ik uitbehandeld.”
Ze zet nu alles op alles om zonder professionele hulp te herstellen. “Ik hoop nog te kunnen herstellen op eigen houtje, met de handvaten die ik tijdens mijn behandelingen heb gekregen en geleerd.”
Het moeilijkste is dat mijn autisme de eetstoornis versterkt en dat maakt het herstellen extra ingewikkeld.
Eetstoornis en autisme
“Het moeilijkste is dat mijn autisme de eetstoornis versterkt en dat maakt het herstellen extra ingewikkeld. Controle over dingen hebben is heel belangrijk voor mij, vanuit mijn autisme. Mijn eetstoornis maakt daar natuurlijk gebruik van.” Dat zie je terug in de drang naar controle willen hebben en houden over eten, op een obsessieve manier. “Ik moet precies weten wat ik eet, wat erin zit en hoeveel ik eet en dit tot in de kleinste details. Een vaste routine is heel belangrijk voor mij en tijdens mijn eetstoornis heb een hele slechte routine gecreëerd, namelijk alleen maar mogen eten in de avond.” Deze routine zit nu al jaren vast in haar systeem, wat het erg moeilijk maakt om hier van af te komen, omdat ze vanuit haar autisme heel erg vastklampt aan een routine. “Veranderingen zijn heel moeilijk voor iemand met autisme en vooral als je het alleen moet doen.”
Ook bij veranderingen of onverwachtse gebeurtenissen zoekt ze veiligheid in haar eetstoornis. “Omdat ik al zo’n 12 jaar een eetstoornis heb, voelt de eetstoornis en alle eetstoornishandelingen veilig voor mij. Het geeft mij houvast en het hebben van houvast is tijdens onverwachtse gebeurtenissen en tijdens veranderingen heel fijn en belangrijk voor iemand met autisme, en dus ook voor mij. Ondanks dat er niks veilig is aan een eetstoornis.”
Nieuwe behandeling
Na zelf geprobeerd te hebben om te herstellen en meedere terugvallen te hebben gehad, heeft Tiffany een her-intake gehad bij een eetstoorniskliniek. “Zij willen mij opnieuw helpen, waar ik enorm dankbaar voor ben.” Dit keer heb ik wel een ander doel: “Voorheen was mij doel aankomen in gewicht, meer structuur in eten en de eetstoornis naar de achtergrond verhuizen. Mijn doel voor nu is natuurlijk ook aangekomen in gewicht, maar niet tot een bepaald gewicht, zoals voorheen. De grootste verandering in mijn doelen is, dat ik volledig herstel gewoon nog een kans ga geven en de kliniek hierbij wilt helpen.”
Voor de behandeling iets nodig waar ze tegen op ziet, namelijk een klinische opname. “Alleen daarvoor is iets nodig wat ik liever niet wil, maar weet dat het wel nodig is. Een klinische opname… Jup, beschamend, maar ik laat me weer opnemen. “Dat is met mijn somatische toestand ook nodig, in verband met refeeding.” Doordat haar situatie kritiek is, werd gekeken of een versnelde opname mogelijk was. “Onverwachts word ik aankomende dinsdag al opgenomen. Zo snel had ik het niet verwacht, maar wel gehoopt, want het gaat niet meer. Ik kan niet meer. De stem is te sterk.”
Ze zet alles op alles voor haar herstel: “Ondanks dat herstel ook in je eigen handen ligt, wil de kliniek mij helpen om extra streng te zijn en daar ben ik blij mee, want ik ga nu voor 100% herstel. Het is nu of nooit en deze kans krijg ik niet nog een keer.”
