Laurien is verpleegkundige en reist met haar man, die arts is, de wereld over. Samen ontdekken ze de wereld terwijl ze overal ter wereld hun vak uitoefenen, momenteel als ECG-analisten.
Online zorg, offline ontdekkingen
Sommige dromen sluimeren jarenlang op de achtergrond, tot ze ineens te groot worden om te negeren. Voor ons begon het vier jaar geleden. Op mijn 28e besloot ik verpleegkundige te worden, niet om meteen mijn carrière in Nederland op te bouwen, maar om samen met mijn man, die arts is, de wereld rond te reizen en ons vak overal ter wereld uit te oefenen.
De wereldkaart lag open, de opties waren eindeloos
We wisten alleen nog niet waar we wilden beginnen. De wereldkaart lag open, de opties waren eindeloos. Toch stond Sri Lanka hoog op onze lijst: een land dat ons altijd had getrokken én praktisch haalbaar leek. Online solliciteren was hier geen optie, dus besloten we het op de ouderwetse manier te doen: met een stapel papieren onder de arm gewoon het ziekenhuis binnenlopen.
Tegelijkertijd vonden we online werk als ECG-analisten voor een Nederlands bedrijf. Dat gaf ons de mogelijkheid om in alle rust te solliciteren in Sri Lanka en ondertussen toch te werken. Niet onder felle ziekenhuislampen, maar achter de laptop met een ventilator boven ons hoofd. Drie dagen per week zorg verlenen op afstand, de rest van de tijd solliciteren en het land ontdekken.
We vertrokken met twee koffers en een hoofd vol plannen. Maar de werkelijkheid bleek minder eenvoudig. In veel ziekenhuizen werd van buitenlanders verwacht dat ze betaalden om ervaring op te doen. Ze hadden daarbij ook niet eerder een arts en verpleegkundige aan de balie gehad en hadden geen idee hoe ze dit moesten aanpakken. Officiële registratie als arts of verpleegkundige in Sri Lanka? Dat kon wel, maar daar moest je minstens een jaar geduld voor hebben voordat alles rond was.
Online werken geeft ons eigenlijk meer vrijheid dan we ooit hadden gedacht
Dus besloten we het anders te doen. De manier van online werken geeft ons eigenlijk meer vrijheid dan we ooit hadden gedacht. In plaats van vast te lopen in bureaucratie, zijn we begonnen aan een vertraagde wereldreis. We blijven online werken en onderzoeken in elk land meteen of we er ook in de zorg aan de slag kunnen. Lukt dat, dan pakken we die kans. Lukt het niet, dan doen we ons werk gewoon online en genieten we van onze tijdelijke thuisbasis.
Sri Lanka was onze eerste testcase: een tropisch avontuur vol bureaucratische verrassingen en improvisatie. Inmiddels struinen we door Zuid-Korea, een totaal andere wereld, van palmbomen en scooters naar neonlichten en een hypermodern zorgsysteem. Hier onderzoeken we opnieuw wat er mogelijk is, terwijl we intussen hartfilmpjes analyseren vanaf onze laptops in kleine koffietentjes of appartementen met uitzicht over de stad.
En daarna? Onze lijst blijft groeien. Japan, Indonesië, Australië en misschien Nieuw-Zeeland: allemaal landen die hoog op onze wensenlijst staan. Sommige zullen we waarschijnlijk alleen als reiziger ontdekken, andere hopelijk ook als tijdelijke woonplek. In ieder geval willen we in elk land onderzoeken hoe je er als zorgprofessional aan de slag kunt. Zo blijft onze reis niet alleen een avontuur, maar ook een zoektocht naar hoe zorg wereldwijd georganiseerd en beleefd wordt.
Dit avontuur draait niet om zekerheid, maar om het lef om te vertrekken met koffers vol papieren, een medische opleiding op zak en een wereldkaart die steeds meer speldjes krijgt
We hebben geen vast reisschema en laten ons verrassen door waar we terechtkomen. Maar dat is precies de charme. Dit avontuur draait niet om zekerheid, maar om het lef om te vertrekken met koffers vol papieren, een medische opleiding op zak en een wereldkaart die steeds meer speldjes krijgt.
